Artifex pulchrarum rerum creator est.
Artem aperire, artificem celare: hic artis finis est.
Artium iudex est qui, quod ex pulchris rebus animo percepit, in aliam formam aut novam materiam transferre potest.
Summum, sicut infimum, iudicandi genus quaedam sui ipsius narratio est.
Qui in pulchris rebus turpia reperiunt, corrupti sunt nec tamen venusti. Hoc vitium est.
Qui in pulchris rebus pulchra intellegunt, culti sunt. His spes est.
Hi sunt electi quibus pulchrae res nihil nisi Pulchritudinem significant.
Nullus liber honestus aut turpis est. Libri aut bene aut male scripti sunt. Hoc totum est.
Odium quo saeculum undevicesimum veri imitationem prosequitur ira est Calibanis, qui faciem suam in speculo cernit.
Odium quo idem saeculum romanticum genus prosequitur ira est Calibanis, qui faciem suam in speculo non cernit.
Vita hominis, quatenus ad mores pertinet, pars est materiae artifici subiectae; honestas autem artis in perfecto usu imperfecti instrumenti posita est.
Nemo artifex quicquam probare cupit. Etiam vera probari possunt.
Nemo artifex, qua artifex est, huic illive morum parti favet. Talis in artifice favor vitium stili est cui nulla venia dari potest.
Nemo artifex morbose sentit. Omnia exprimere potest.
Cogitatio et sermo artifici instrumenta artis sunt.
Vitium virtusque artifici materia artis sunt.
Si formam spectas, omnium artium exemplar musica est; si sensum, ars histrionis.
Omnis ars simul facies est et signum.
Qui sub faciem penetrant, suo periculo penetrant.
Qui signum legunt, suo periculo legunt.
Ars non vitam, sed spectatorem ipsum vere refert.
Quod de opere artis varie iudicatur, id novum, multiplex, vivum esse demonstrat.
Cum iudices dissentiunt, artifex secum consentit.
Homini ignosci potest quod rem utilem fecerit, dum eam non admiretur. Rei inutilis faciendae una excusatio est: quod eam vehementer admiramur.
Omnis ars prorsus inutilis est.
OSCARIUS WILDIUS